vliegveld

Terug in Nederland

Zoals ik heb verteld in mijn bericht over het coronavirus is mijn school overgegaan op thuisonderwijs.
Nu we allemaal de hele dag thuis zaten, nergens heen konden omdat alles dicht was, geen anderen mochten zien, en ook nog alles over het coronavirus ging, begon ik na te denken over of ik naar huis zou moeten. We probeerden allemaal leuke dingen te doen als afleiding, maar het was best wel moeilijk. Ik had het idee dat ik elk moment een mailtje kon krijgen dat ik weg moest.

De tweede week van het thuisonderwijs mailde EF alle uitwisseling studenten op woensdag dat de situatie elke dag kon veranderen, maar dat ze niet van plan waren mensen naar huis te sturen. Ik mocht blijven!
De volgende dag kreeg ik te horen dat ik naar huis moest op zaterdagochtend en dus nog maar een dag in Amerika kon blijven.

Afscheid nemen was moeilijk, mensen mochten niet naar buiten, je mocht niet in groepen zijn, en eigenlijk überhaupt niemand zien. De laatste dag heb ik nog even leren autorijden, dat wilde m’n gastvader me heel graag leren. Mijn gastbroer heeft me geleerd om een football te gooien en we hebben nog heel veel foto’s gemaakt. Ik heb drie vriendinnen nog kort kunnen zien.

Zaterdagochtend ging mijn wekker om half acht. Mijn mijn gastbroer wilde me nog even baseball leren spelen. Vlak daarna gingen we weg.

We reden naar een vliegveld in New Jersey, drie kwartier rijden van waar ik woonde. Ik had eerst een korte vlucht naar Detroit. Het was een heel klein vliegtuigje met aan beide kanten van het gangpad twee stoelen. In elke rij mocht maar één iemand zitten.

Voor we het vliegtuig in mochten werd het eerst volledig schoongemaakt door een speciale schoonmaak ploeg, en bij het boarden werden we gevraagd om afstand te houden.

In Detroit was het leeg. Waar ik grote groepen mensen gewend ben op een vliegveld zag je hier bijna niemand. Naarmate de vlucht dichterbij kwam verschenen er wel steeds meer mensen bij de gate, maar er werd nog steeds minimaal een stoel tussen iedereen vrijgehouden, het paste makkelijk.

Ik had een overstap van vijf uur, en terwijl ik aan het wachten was, zag ik dat de vluchten naar Amsterdam één voor één gecanceld werden. Ik was blij toen we eindelijk mochten boarden, mijn vlucht ging door.
We werden in kleine groepjes naar voren geroepen en moesten zo veel mogelijk afstand houden. Het duurde daardoor heel lang maar toen het voorbij was was het zeker dat de vlucht doorging.

Het vliegtuig naar Amsterdam was wel groot, ze hadden het weer volledig schoongemaakt maar het zat wel bijna helemaal vol. Ik had weer niemand naast me, maar dat was puur geluk.

Aangekomen op Schiphol kwam mijn familie me ophalen. Het viel me op dat de auto’s ineens heel klein leken, alles was plat, en de wegen waren heel goed.

Ik kijk uit naar het moment dat de grenzen weer open gaan en ik terug kan gaan naar New York!
Wash your hands and stay healthy 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *