Livin’ the American life

Woensdag 9 oktober ben ik naar een nieuw gastgezin verhuisd, het is even wennen maar het zijn heel lieve mensen. Het gezin bestaat uit een vader, moeder, zoon van een jaar ouder dan ik, een dochter van 14 en een dochter van 11.

Ze gaan ook elke week naar de kerk, afgelopen zondag was voor mij de eerste keer dat ik een dienst meemaakte dus dat was wel bijzonder. Ik wist niet helemaal wat ik moest doen dus ik stond op wanneer iedereen opstond en ging weer zitten als de anderen dat deden. Af en toe werd er iets voor gelezen en zei iedereen in de kerk ineens hetzelfde, ik kreeg alles maar half mee omdat alles in het Engels was en ik daarnaast ook niet weet hoe het allemaal werkt. Mijn gastzusje moest telkens lachen als ik haar weer aankeek op een moment dat ik niet wist wat ik moest doen.

Die maandag ben ik met een paar vriendinnen naar een concert van Post Malone geweest, in Madison Square Garden, New York City. Dat was een supergave ervaring, de sfeer was echt geweldig en Post Malone was heel goed! De dag daarna moest ik meteen weer vroeg op voor school, dat was wat minder leuk maar het was het zeker waard!

High School in Amerika

School in Amerika is natuurlijk heel anders dan ik gewend ben in Nederland. Het is veel meer beveiligd, strikter, de vakken zijn anders en je hebt de sporten en school spirit.

De beveiliging is wel opvallend, zodra school is begonnen komt niemand het terrein nog op of af en de sherif is altijd aanwezig als bewaker.
Er zijn verschillende oefeningen voor brand, gevaar buiten de school of gevaar binnen de school. Ik heb tot nu toe bijna elke dag een brandoefening gehad.

Op mijn school heb je een theater, een bibliotheek, lounge, grote gymzaal voor basketbal en volleybal wedstrijden, een kunstgras veld en atletiekbaan voor de buitensporten en twee grasvelden om op te trainen.

Er zijn ook veel meer vakken, de mensen die naar een goede universiteit willen nemen alleen de academische vakken, maar als je dat niet belangrijk vindt kan je onder andere ook fotografie, verschillende soorten muziek, lessen over de wet en beroepen in die richting, of een soort technasium doen. Ik kan in een van mijn vakken nu bijvoorbeeld een afstandsbestuurbare boot bouwen.

De meeste mensen kleden zich ook anders, ze geven hier niet zo om de dress code. In de eerste week droegen bijna alle meisjes crop tops met korte broeken, nu het wat kouder is, is het ripped jeans of leggings met crop tops en steeds meer mensen dragen nu gewoon elke dag een joggingbroek met een trui.

En dan heb je de schoolspirit, elke vrijdagavond is er een football game en als die thuis is gaat iedereen daar naartoe. Ook de brandweerwagens komen naar de wedstrijd en elke keer dat het team scored gaan de sirenes in een bekend liedje af. Alle leerlingen staan in een bepaald deel van de tribune, allemaal gekleed volgens een thema. De eerste wedstrijd was het thema USA, je moest de kleuren van de vlag dragen. Gisteren kwam iedereen in pyjama.

De eerste dagen in Amerika

De eerste tien dagen dat ik in Amerika was, was ik op een kamp met uitwisselingsstudenten van over de hele wereld. We zijn naar New York, een baseball game en een pretpark geweest en kregen informatie over komend jaar.

10 augustus ging ik naar mijn gastgezin, het is waarschijnlijk niet het gezin waar ik het hele jaar bij blijf wonen, maar het zijn wel super aardige mensen.

Ze hebben me verteld over de omgeving en de dingen die je hier kan doen. In de winter gaan de meeste mensen bijvoorbeeld elk weekend skiën.

De volgende dag gingen we met vrienden van de familie naar een outdoor museum, onderweg hebben ze me de Hudson laten zien. In het museum hebben we rondgefietst en heb ik nog een wedstrijdje van m’n gastvader gewonnen.

De Hudson River

Maandag heb ik een nieuwe simkaart met een Amerikaans nummer geregeld en dinsdag ben ik langs de school gegaan voor een test. Zonder deze test gedaan te hebben mag je niet sporten in een schoolteam.

In de middag heb ik afgesproken met twee meiden van mijn high school. Ze waren heel aardig en ik vind leuk dat ik nu wat mensen ken.

Ook heeft mijn gastmoeder me getrakteerd op een uitje bij de nagelsalon, het is hier namelijk heel normaal om als meisje elke twee weken je nagels te laten doen.

Ik begin nu wel een beetje te wennen aan het leven hier, alles met de auto, vaak uit eten en telkens als je ergens heen gaat koffie halen 🙂

Visumaanvraag

Om te kunnen wonen in Amerika heb ik natuurlijk een visum nodig. De afgelopen paar weken ben ik bezig geweest met de visumaanvraag. Voor ik zelf kon beginnen moest ik van EF een pakketje opgestuurd krijgen met een ingevuld formulier en de instructies voor de visumaanvraag. Ze waren mijn pakketje onderweg kwijtgeraakt dus het duurde een paar weken langer voordat ik het kreeg.

Toen ik de papieren had gekregen ben ik meteen begonnen met de visumaanvraag. Eerst moest ik een pasfoto laten maken die voldoet aan de Amerikaanse eisen. Dit is voornamelijk hetzelfde als bij Nederlandse pasfoto’s.

Hierna moest ik een lange vragenlijst invullen en ook de pasfoto moest er in komen. Met het bewijs dat je dit hebt ingevuld kan je een afspraak voor een visuminterview op het Amerikaanse consulaat maken.

EF had mij verteld dat ik alleen naar binnen moest en geen elektrische apparaten en bagage mee mocht nemen. Ook mocht je absoluut geen grapjes maken. Dit was alleen niet waar. Telefoons zijn geen probleem zolang je bluetooth uit hebt staan, en je baggage kan je binnen afgeven. Als je nog geen achttien bent moet er verplicht een ouder mee naar binnen. Er zijn zelfs mensen weggestuurd van het consulaat omdat er geen ouder bij was, zij moesten een nieuwe afspraak maken. Gelukkig hadden zij dit verteld in de WhatsApp groep en ging alles heel soepel bij mij.

Bij het consulaat moesten we eerst buiten wachten voor we naar binnen konden, iedereen wordt namelijk gecontroleerd. Binnen moesten we door een poortje, net als op het vliegveld. Toen we door het poortje waren gelopen moesten we kort wachten voor we de wachtkamer in konden. Hier kon ik een filmpje kijken over mijn rechten in Amerika. In de wachtkamer kwamen we eerst langs een vrouw die alle papieren controleerde. Zij stuurde ons naar een volgend persoon die controleerde wie wij waren en vertelde waar ik mijn vingerafdrukken kon geven. Als laatste was het interview. Er was ondertussen een uur voorbij. In het interview werd er gevraagd waar ik heen ga, hoe oud ik ben en wat mijn rechten in Amerika zijn. In minder dan vijf minuten stonden we weer buiten.

Workshopdag Amsterdam

Afgelopen zaterdag organiseerde EF een workshopdag in Amsterdam. ‘s Ochtends vertrok ik met de trein naar Amsterdam, waar ik samen met de andere studenten op het station werd opgevangen door de EF ambassadors. Dit zijn mensen die zelf ook een High School Year hebben gedaan.

Toen iedereen was aangekomen was er een korte introductie waarin de ambassadors en het EF team zich voorstelden.

Na de introductie waren er verschillende workshops. De eerste was een Quiz met vragen over regels van scholen en families in Amerika. Er werd bijvoorbeeld verteld dat je op sommige scholen geen ripped jeans of een broek of rokje dat niet tot het puntje van je middelvinger komt wanneer je je arm gestrekt naar beneden houdt mag dragen.

Ook was er een workshop over social media. Wat mag je wel en niet plaatsen? En wat kan je zeggen? In Nederland hebben veel mensen foto’s met drank op hun social media staan, dat geeft een slechte indruk in Amerika en kan ervoor zorgen dat je gastgezin je niet meer wil hebben. Deze foto’s moet je dus eigenlijk verwijderen. Ook mag je niet schelden en moet je proberen te voorkomen dat er scheldwoorden in de reacties onder je posts staan.

Bij de laatste workshop mochten we verschillende dingen proeven die ze in Amerika eten. We kregen onder andere marmite, Reece’s, een soort cake die ze daar als ontbijt eten een een soort cola. Ik vond zelf de Reece’s het lekkerst 🙂

Tijdens de dag heb ik ook kennis kunnen maken met andere mensen die voor een jaar naar Amerika gaan en zit ik in de WhatsApp groep van de Nederlandse EF class of ’20. Hierdoor kan ik ook de verhalen van anderen horen.

Al met al was de workshopdag in Amsterdam zeer geslaagd!

New York here I come!

Afgelopen week heb ik mijn gastgezin gekregen! Dit was al na 10 dagen, veel sneller dan ik had verwacht.

Ik ben geplaatst in de Hudson River Valley, ongeveer een uur van New York City af. Ondanks het feit dat het zo dicht bij New York City is, is er mooie natuur met veel wilde dieren. Mijn gastgezin woont aan een meer waarin je in de zomer kan zwemmen en in de winter vriest het dicht.

De school waar ik heen ga heeft veel vakken die heel anders zijn dan hier. In Nederland heb ik vakken als Biologie, scheikunde, wiskunde en natuurkunde. In Amerika heb je bijvoorbeeld innovation and design, arts, writing en outdoor education.

Kortom, ik ben heel blij met mijn plaatsing en ik kan niet wachten tot mijn vertrek!

Waarom EF?

Zodra ik had besloten om naar Amerika te gaan, ben ik gaan uitzoeken wat nou de beste organisatie is om dit voor elkaar te krijgen. Er zijn een heleboel organisaties die allemaal zeggen dat je met hen naar Amerika moet gaan, omdat zij het meest professioneel zijn en de meeste ervaring hebben. Waarom heb ik dan gekozen voor EF?

Het viel mij op dat alles er bij EF veel netter uit zag dan bij andere organisaties. Er staan bijvoorbeeld geen spelfouten op de site en alle foto’s zijn van goede kwaliteit.

Een andere reden is dat EF een vrij grote organisatie is. Jaarlijks gaan er heel veel mensen met deze organisatie op een high school exchange year en in heb maar weinig negatieve berichten gevonden. Dit betekent dat een heel groot deel van de studenten tevreden is met hun ervaring en dat geeft mij vertrouwen.

Tot nu toe heb ik geen spijt van deze keuze. Ik heb duidelijke en leuke informatie gekregen zoals informatieboeken, een dagboek en een T-shirt. Als ik vragen heb kan ik heel makkelijk bellen en heb ik meteen contact. Nu is het afwachten tot ze een leuk gastgezin voor me hebben gevonden 🙂

Waarom een exchange year?

Toen ik voor het eerst vertelde dat ik een jaar naar Amerika ga zei iedereen: “Echt super gaaf!” Nu het echt vaststaat dat ik ga zeggen veel mensen: “Oh, je gaat echt?” Ja, ik ga echt, maar waarom eigenlijk?

Ten eerste is het een kans die je maar één keer krijgt. Je kunt later nog wel naar Amerika gaan maar dan leef je niet in een echt Amerikaans gezin, en heel veel dingen maak je dan niet mee. Je gaat bijvoorbeeld niet naar high school, en simpele dingen als boodschappen doen en avondeten doe je dan anders.

Omdat je de hele dag alleen maar Engels hoort en spreekt leer je vloeiend Engels praten. En omdat je daar helemaal alleen bent moet je alles zelf oplossen en daar wordt je heel zelfstandig van.

Ik ben zelf heel nieuwsgierig naar de vakken en sporten die je daar op school kan doen, en de manier waarop ze lesgeven. Hier heb ik heel veel over gehoord en gelezen, maar ik heb er nog totaal geen beeld bij.

Ook wil ik graag meer weten over de kleine verschillen. Dingen die hier heel normaal zijn zijn daar misschien wel heel raar. En zijn de dingen die iedereen altijd over Amerika zegt echt waar?

De eerste stap

Vorig jaar wilde ik al naar Amerika en heb ik daar van alles over uitgezocht. Ik ben naar een informatiebijeenkomst geweest, werd geïnterviewd waarna ik ben geaccepteerd voor het programma. Omdat ik nog twijfelde, heb ik er toch vanaf gezien om een jaar op uitwisseling te gaan.

Dit jaar heb ik dan toch besloten om te gaan en heb ik me aangemeld voor het programma.

Nu ik me heb aangemeld moet ik een dossier maken waarmee EF een gastgezin voor me gaat zoeken, en daar zit meer tijd in dan ik had verwacht…

Vragenlijsten invullen, een brief schrijven aan mijn toekomstige gastgezin, foto’s toevoegen, een aanbevelingsbrief regelen, documenten laten ondertekenen door school en de dokter en een filmpje maken waarin ik mezelf voorstel.

Dit moet allemaal binnen drie weken klaar, en aangezien ik ook gewoon mijn schoolwerk moet doen wordt het lastig om het allemaal af te krijgen!