The exchange experience

As you might have noticed already, this blog is written in English. That is because I did an interview with an American student who studied in the Netherlands for a year.

As I described in earlier posts I have a different view on America and the Netherlands since my exchange. During the lockdown, while having enough time to reflect on last year, I started wondering how this experience would be the other way around. That’s why I asked a far family member from America, who studied in the Netherlands for a year, to answer a couple questions.

Before her exchange she had seen some of the country during family visits as a child, but it was still interesting to see her view on the Netherlands, because she still is American.

During my own exchange I noticed America isn’t exactly what the Dutch generally think it is, and my view on everything changed. I also started to notice and appreciate different things in the American culture after I had lived there for a while. That’s why the questions I asked were about expectations, and how they changed during the exchange.

It was interesting to see how an American student sees the Netherlands, but to me the funniest part was to read how someone from a different culture looks at us, the Dutch. This was, for one part, exactly how I had expected it to be, but at the same time completely different. I believe most people know the Dutch are known as hardworking and tolerant, but I never knew we were seen as, for example, inherently positive.

You can read the interview below, I hope you’ll enjoy it as much as I did 🙂

What was your first thought/impression of the Netherlands? Did you have any expectations?

My expectations were centered around the childhood experiences I have had in the Netherlands, visiting my Dutch family. I expected friendly faces from tall, blonde haired, blued eyed people riding bicycles. I expected everyone to not only speak English, but to speak it well. Despite having made somewhat consistent trips to the Netherlands to visit family growing up, my first impression of the Netherlands was a cold, rainy one. (I had forgotten just how chilly it could be in August!) I remember feeling welcomed by everyone I met and the “tall, blonde haired, blue eyed” people were interspersed with a much more culturally diverse population than I had remembered.

What did you know about the Dutch culture before you left, and did the actual experience correspond with your expectations?

I knew that the Dutch are a friendly, open-minded, laid back, straight forward people. I also knew riding bicycles as a means of transportation is paramount to Dutch culture and I quickly learned that helmets are strictly “uncool”. Overall, I found the culture to correspond with my expectations. 

Did the people around you have any expectations of you?

There was the obvious frustration of Dutch bicyclists on the busy streets of Amsterdam, who had expectations that “tourists” such as myself should not be sharing the road, or at least be better able to navigate the busy streets by bicycle. Amongst my classmates, I got the sense that Americans were expected to be loud and obnoxious. I also believe there was an expectation that Americans on “realty” TV accurately depict real Americans. 

Was there anything about the country or the people that you thought was remarkable or that really stood out? 

The cleanliness of the city and the beautiful, vast green landscape of the country have me in awe every time I visit. The air feels fresher and the architecture makes me feel like I’ve been transported back in time. 

While living in the Netherlands I became increasingly aware how much value is placed on authentic relationships, whether it be with a local shop owner or longtime friend, I felt the importance of slowing down and taking the time to connect with others. 

Did this change during the time you spend here? And did you start to have a better understanding of certain aspects of the Dutch culture after you lived here for a while?

Living in the Netherlands bolstered my understanding of Dutch culture and personality traits. It reinforced my beliefs that the Dutch are pragmatic, hardheaded, matter-of-fact people with, I believe, a zest for life, inherent positivity and a tolerance for differing opinions. 

Do you have the idea that Dutch people have a different attitude than people from America? (For example, do they treat others differently or handle certain situations in a different way)

Yes. One difference that stands out is how much more down-to-earth the Dutch seem to be. I got the sense that while hardworking, the Dutch “work to live”, rather than Americans who I believe, “live to work”. I believe that in general, the Dutch are more adventurous and independent (i.e. taking time to travel in between high school and university), adaptable (confidently melding into other cultures and speaking different languages), less anxious and more “go with the flow” and lower maintenance – placing more importance on experiences and relationships than money, status and material possessions.  I also found it curious that the Dutch are far less outspoken about religion than Americans. 

Een jaar in Amerika

Als alles volgens plan was gegaan was ik ongeveer nu uit Amerika terug gekomen, in plaats van vier maanden geleden. In de afgelopen maanden zouden het lente seizoen van atletiek, Spring Break, graduation en prom zijn geweest, Mijn ouders zouden op bezoek komen en we hadden met de familie nog een aantal leuke dingen gepland.

Door het coronavirus ging dat allemaal niet meer door. Eerst ging de school dicht en stopte het atletiek seizoen, daarna werd een voor een alles afgelast en half maart moest ik terug naar Nederland.

Het is natuurlijk heel jammer dat ik al die leuke dingen heb gemist, maar ik heb wel gewoon acht maanden in New York gewoond waarin ik heel veel mensen heb leren kennen en nieuwe dingen heb kunnen meemaken.

Toen ik net aankwam kende ik niemand, ik had geen idee hoe ik zou wonen en hoe het zou zijn op school. Gelukkig kwam ik bij een heel leuke familie, we gingen naar New York City, een outdoor museum, en ze hebben me de dorpjes in de omgeving laten zien.

Voor het schooljaar begon had ik ook al een paar mensen van school ontmoet en kon ik voor het hockeyteam spelen. We gingen naar verschillende toernooien en ook al verloren we bijna alles, het was heel gezellig en leuk om mee te maken!

In Oktober ben ik met een paar vriendinnen naar een concert van Post Malone geweest. We gingen met de trein naar New York City en hebben daar met z’n allen gegeten voor we naar Madison Square Garden gingen. De sfeer daar was heel bijzonder en het concert was super gaaf!

Rond deze tijd wisselde ik ook van gezin. De familie waar ik tot nu toe bij woonde was namelijk niet voor het hele jaar. Mijn nieuwe gezin was totaal anders: typisch Amerikaans. Daar moest ik wel even aan wennen maar na een paar weken voelde ik me weer helemaal thuis.

Dit gezin was Christelijk, ze gingen elke week naar de kerk en voor het eten werd er gebeden. Met Thanksgiving heb ik de hele familie leren kennen, en met Kerst en Oud en Nieuw kwam iedereen weer samen. Het was heel bijzonder om deze feestdagen mee te maken op z’n Amerikaans.

In het winterseizoen heb ik met mijn gastzusje atletiek gedaan. De wedstrijden hiervoor waren in The Armory, een atletiekbaan in Manhattan. Hierdoor kwamen we bijna elke week wel in de stad. In deze periode heb ik ook bedacht dat ik ooit de halve marathon van New York wil lopen. Of dat ooit gaat lukken weet ik niet, maar het is weer een mooi doel om naartoe te werken 🙂

Vlak na het einde van dit seizoen kwam het coronavirus. Alles ging ineens heel snel, een paar weken later was ik terug in Nederland.

Ik heb een paar heel leuke dingen gemist, maar ik vind zelf dat ik de belangrijkste dingen wel heb meegemaakt: een jaar bij een ander gezin wonen, een andere taal spreken, en naar een Amerikaanse High School gaan. Niet elk moment was leuk en makkelijk, maar ik zou het zo weer over doen!

8 dingen waar ik anders tegenaan kijk

Sinds ik terug ben uit Amerika zie ik alles in Nederland net even anders. Soms als ik ergens een opmerking over maak zeggen mijn ouders ook: ‘je kijkt als een Amerikaan.’

  1. Ik ben in New York gewend geraakt om altijd bergen op de achtergrond te zien, dus als ik nu over het platteland rijd ziet alles er heel erg plat uit. Achter de bomen die er staan is niks, afgezien van de windmolens die overal bovenuit steken.
  2. De wegen in Nederland zijn heel erg goed. In Amerika zitten er overal hobbels en scheuren in de weg maar hier is het gewoon helemaal glad en het verkeer is efficiënt, je hoeft hier niet vaak voor een stoplicht te wachten als er niemand anders is.
  3. Sinds ik terug ben moet ik ineens weer telkens een jas aandoen. In Amerika heb je dat niet vaak nodig aangezien je van huis de auto ingaat en van de auto bijvoorbeeld de supermarkt in. Je komt nauwelijks buiten. In Nederland is dat wel even anders nu ik alles weer op de fiets doe!
  4. De supermarkten zijn hier heel anders. In plaats van veel grote schappen met heel veel van elk product is er van alles wat minder, de winkels zijn veel kleiner en je hebt hier bijvoorbeeld geen warme maaltijden en gepersonaliseerde taarten.
  5. De stad ziet er nu ook anders uit. In plaats van de wolkenkrabbers van New York heb je hier gebouwen van meestal drie verdiepingen, en de meeste gebouwen zijn best wel oud. In New York heb je in sommige gebieden natuurlijk ook wel oudere gebouwen maar waar je ook bent, de wolkenkrabbers zijn heel aanwezig.
  6. Het valt me nu ook ineens op hoe schoon en opgeruimd alles is, hierdoor ziet het er uit als een veel rijker land. In Amerika wordt er door de lage belasting veel minder opgeruimd door de overheid en daardoor ligt overal troep.
  7. Amerikanen zijn enorm trots op hun land. Dat hoor je door de manier waarop ze praten, met feiten en minder kloppende dingen zeggen ze bij alles hoe goed ze het hebben en hoe geweldig het land is. Daarnaast zie je het vooral doordat overal de Amerikaanse vlag hangt, dat zie je in Nederland nauwelijks.
  8. Wat me ook ineens opvalt is dat veel mensen hier best wel lang zijn. In New York was ik een van de langste meisjes, en ook de meeste jongens waren niet veel langer dan ik. Dat is hier zeker niet zo!

Deze dingen waren natuurlijk allemaal ook al zo voor ik vertrok maar doordat ik nu aan Amerika ben gewend zijn al deze heel normale dingen ineens best wel raar geworden.

Ik ben nu ook wel benieuwd naar hoe ik het ga vinden om in een Nederlands restaurant te eten. Dat kan voorlopig nog niet maar ik verwacht dat dat, net als bijvoorbeeld school, ook heel anders gaat zijn.