8 dingen waar ik anders tegenaan kijk

Sinds ik terug ben uit Amerika zie ik alles in Nederland net even anders. Soms als ik ergens een opmerking over maak zeggen mijn ouders ook: ‘je kijkt als een Amerikaan.’

  1. Ik ben in New York gewend geraakt om altijd bergen op de achtergrond te zien, dus als ik nu over het platteland rijd ziet alles er heel erg plat uit. Achter de bomen die er staan is niks, afgezien van de windmolens die overal bovenuit steken.
  2. De wegen in Nederland zijn heel erg goed. In Amerika zitten er overal hobbels en scheuren in de weg maar hier is het gewoon helemaal glad en het verkeer is efficiënt, je hoeft hier niet vaak voor een stoplicht te wachten als er niemand anders is.
  3. Sinds ik terug ben moet ik ineens weer telkens een jas aandoen. In Amerika heb je dat niet vaak nodig aangezien je van huis de auto ingaat en van de auto bijvoorbeeld de supermarkt in. Je komt nauwelijks buiten. In Nederland is dat wel even anders nu ik alles weer op de fiets doe!
  4. De supermarkten zijn hier heel anders. In plaats van veel grote schappen met heel veel van elk product is er van alles wat minder, de winkels zijn veel kleiner en je hebt hier bijvoorbeeld geen warme maaltijden en gepersonaliseerde taarten.
  5. De stad ziet er nu ook anders uit. In plaats van de wolkenkrabbers van New York heb je hier gebouwen van meestal drie verdiepingen, en de meeste gebouwen zijn best wel oud. In New York heb je in sommige gebieden natuurlijk ook wel oudere gebouwen maar waar je ook bent, de wolkenkrabbers zijn heel aanwezig.
  6. Het valt me nu ook ineens op hoe schoon en opgeruimd alles is, hierdoor ziet het er uit als een veel rijker land. In Amerika wordt er door de lage belasting veel minder opgeruimd door de overheid en daardoor ligt overal troep.
  7. Amerikanen zijn enorm trots op hun land. Dat hoor je door de manier waarop ze praten, met feiten en minder kloppende dingen zeggen ze bij alles hoe goed ze het hebben en hoe geweldig het land is. Daarnaast zie je het vooral doordat overal de Amerikaanse vlag hangt, dat zie je in Nederland nauwelijks.
  8. Wat me ook ineens opvalt is dat veel mensen hier best wel lang zijn. In New York was ik een van de langste meisjes, en ook de meeste jongens waren niet veel langer dan ik. Dat is hier zeker niet zo!

Deze dingen waren natuurlijk allemaal ook al zo voor ik vertrok maar doordat ik nu aan Amerika ben gewend zijn al deze heel normale dingen ineens best wel raar geworden.

Ik ben nu ook wel benieuwd naar hoe ik het ga vinden om in een Nederlands restaurant te eten. Dat kan voorlopig nog niet maar ik verwacht dat dat, net als bijvoorbeeld school, ook heel anders gaat zijn.

Terug in Nederland

Zoals ik heb verteld in mijn bericht over het coronavirus is mijn school overgegaan op thuisonderwijs.
Nu we allemaal de hele dag thuis zaten, nergens heen konden omdat alles dicht was, geen anderen mochten zien, en ook nog alles over het coronavirus ging, begon ik na te denken over of ik naar huis zou moeten. We probeerden allemaal leuke dingen te doen als afleiding, maar het was best wel moeilijk. Ik had het idee dat ik elk moment een mailtje kon krijgen dat ik weg moest.

De tweede week van het thuisonderwijs mailde EF alle uitwisseling studenten op woensdag dat de situatie elke dag kon veranderen, maar dat ze niet van plan waren mensen naar huis te sturen. Ik mocht blijven!
De volgende dag kreeg ik te horen dat ik naar huis moest op zaterdagochtend en dus nog maar een dag in Amerika kon blijven.

Afscheid nemen was moeilijk, mensen mochten niet naar buiten, je mocht niet in groepen zijn, en eigenlijk überhaupt niemand zien. De laatste dag heb ik nog even leren autorijden, dat wilde m’n gastvader me heel graag leren. Mijn gastbroer heeft me geleerd om een football te gooien en we hebben nog heel veel foto’s gemaakt. Ik heb drie vriendinnen nog kort kunnen zien.

Zaterdagochtend ging mijn wekker om half acht. Mijn mijn gastbroer wilde me nog even baseball leren spelen. Vlak daarna gingen we weg.

We reden naar een vliegveld in New Jersey, drie kwartier rijden van waar ik woonde. Ik had eerst een korte vlucht naar Detroit. Het was een heel klein vliegtuigje met aan beide kanten van het gangpad twee stoelen. In elke rij mocht maar één iemand zitten.

Voor we het vliegtuig in mochten werd het eerst volledig schoongemaakt door een speciale schoonmaak ploeg, en bij het boarden werden we gevraagd om afstand te houden.

In Detroit was het leeg. Waar ik grote groepen mensen gewend ben op een vliegveld zag je hier bijna niemand. Naarmate de vlucht dichterbij kwam verschenen er wel steeds meer mensen bij de gate, maar er werd nog steeds minimaal een stoel tussen iedereen vrijgehouden, het paste makkelijk.

Ik had een overstap van vijf uur, en terwijl ik aan het wachten was, zag ik dat de vluchten naar Amsterdam één voor één gecanceld werden. Ik was blij toen we eindelijk mochten boarden, mijn vlucht ging door.
We werden in kleine groepjes naar voren geroepen en moesten zo veel mogelijk afstand houden. Het duurde daardoor heel lang maar toen het voorbij was was het zeker dat de vlucht doorging.

Het vliegtuig naar Amsterdam was wel groot, ze hadden het weer volledig schoongemaakt maar het zat wel bijna helemaal vol. Ik had weer niemand naast me, maar dat was puur geluk.

Aangekomen op Schiphol kwam mijn familie me ophalen. Het viel me op dat de auto’s ineens heel klein leken, alles was plat, en de wegen waren heel goed.

Ik kijk uit naar het moment dat de grenzen weer open gaan en ik terug kan gaan naar New York!
Wash your hands and stay healthy 🙂

Amerika in tijden van COVID-19

Er gaat inmiddels geen dag meer voorbij zonder dat er wordt gesproken over het corona virus, of COVID-19. Ook hier in New York speelt het, mensen raken in paniek, gaan hamsteren en alles gaat dicht.

De schappen in de supermarkten zijn leeg, de kleinere winkeltjes waar normaalgesproken niemand komt hebben het ineens heel druk, en mensen gaan nergens meer heen. De scholen zijn gesloten voor minimaal twee weken en de universiteiten voor de rest van het jaar. Winkels sluiten, evenementen worden afgelast en ook de sporten gaan niet meer door.

Dit is natuurlijk allemaal om te voorkomen dat het virus zich te snel verspreid, zodat het hier niet net zo erg wordt als in bijvoorbeeld Italië. Om die reden heeft president Trump nu ook de grenzen dichtgegooid en de komende twee maanden kan je geen studentenvisum voor Amerika meer krijgen.

Nu alles is gesloten of afgelast hebben we ineens heel veel tijd over. Mijn gastgezin is aan het bedenken welke films ik gezien moet hebben voor ik vertrek in juli, ze leren me de echte Amerikaanse sporten zoals lacrosse, we zijn heel veel aan het bakken en tekenen, en gisteren hebben we een wandeling in de buurt gemaakt. Elke wandelroute was enorm druk, nu iedereen de hele dag thuis zit gaan ze ineens allemaal de natuur in!

Prom: voorbereidingen

Aan het einde van het schooljaar heb je op elke Amerikaanse school een prom. Een gala voor de laatste jaarlaag, de seniors. Op sommige scholen heb je ook een junior prom, maar bij mij op school mag je alleen gaan als je een senior bent of als je als date wordt gevraagd door een senior. Omdat ik een junior ben hoop ik dus dat iemand zo aardig is om mij mee te nemen, anders moet ik de directrice even heel lief aankijken 🙂

De voorbereidingen beginnen al ver van tevoren, op dit moment zijn dingen als de locatie en de muziek al lang geregeld. Rond januari begonnen meisjes te shoppen voor een prom jurk, en de seniors beginnen na te denken over wie ze mee gaan nemen als date. Elke senior vraagt namelijk iemand mee op een speciale manier.

Vorig weekend ben ik met een paar vriendinnen gaan shoppen voor een prom jurk. We hebben een uur gereden naar een speciale winkel, een bruidswinkel waar ze ook heel veel prom jurken hebben. Mijn vriendinnen zochten een stuk of tien jurken voor me uit die ik moest passen, een voor een heb ik ze aangedaan en laten zien. Bij elke jurk gaven ze hun mening, en zeiden ze hoe het er mooier uit zou kunnen zien, met een riempje bijvoorbeeld. Bij een van de jurken zeiden ze dat het perfect was.

Uiteindelijk heb ik die jurk ook gekocht, nu moet ik alleen nog schoenen en sieraden vinden (en hopelijk een date 🙂 )

Een jaar bij onbekenden leven?!

Bijna iedereen aan wie ik vertelde dat ik een uitwisselingsjaar ging doen heeft me gevraagd of het niet heel raar is om ineens bij een onbekende familie te wonen, en of ik het niet ongemakkelijk vind om bijvoorbeeld iets uit de koelkast te pakken. Ik was hier zelf totaal niet mee bezig, maar toen ik erover nadacht was het inderdaad best raar. Voordat ik bij mijn gastgezin kwam te wonen kende ik ze totaal niet, ik wist niet eens hoe iedereen heette.

In het begin was het best raar, je woont ineens bij totaal onbekende mensen. Ik voelde me gelukkig wel heel snel op mijn gemak, maar ook al konden we goed met elkaar overweg, het is natuurlijk nooit hetzelfde als met je eigen familie. Het is moeilijker om dingen te vragen en toen ik een broodje hagelslag voor mezelf maakte werd ik uitgelachen. Chocoladehagel op brood vonden ze maar raar!

Naarmate je langer bij elkaar woont leer je elkaar natuurlijk beter kennen. Vragen of iemand je ergens heen kan brengen voelt niet meer raar, je begrijpt elkaar beter en kan meer om elkaar lachen.

M’n gastbroer en zusjes voelen nu ook steeds meer als echte broer en zusjes. We irriteren elkaar steeds meer, we plagen elkaar constant en hebben altijd discussies.

Mijn jongste gastzusje vraagt me nu altijd of ik haar wil helpen met haar wiskunde huiswerk. Mijn gastbroer biedt altijd aan om me naar de wedstrijden van schoolteams te rijden, en ook als ik ergens heen moet is hij vaak degene die me rijdt. Met mijn oudste gastzusje kan ik uren praten in de hot tub in de tuin, of we doen s’avonds een face mask.

Het rare van bij ‘onbekenden’ wonen is er al heel snel vanaf, doordat je elkaar elke dag ziet ben je al snel geen onbekenden meer en voelt het al heel snel normaal om bij elkaar te wonen.

Kerst in Amerika




Kerst is in Amerika veel groter dan in Nederland. Ik heb heel veel vragen gekregen over hoe het hier is, of de huizen versierd zijn en of ik veel cadeaus heb gekregen.

Na Halloween werden overal de huizen versierd, veel huizen hebben lichtjes over de gehele voorgevel, of lichtjes langs de dakrand en verlichte rendieren en engelen in de tuin. De laatste paar weken voor kerst wordt het ook steeds drukker in alle winkels, iedereen gaat shoppen voor kerstcadeautjes. Ik heb zelf pas in het weekend voor kerst cadeautjes voor iedereen gekocht, maar sommigen doen het al met Black Friday!

Op 24 December ging ik naar de familie van mijn gastvader. We hebben allemaal kerstfoto’s gemaakt en zelfs een foto met de kerstman. Daarvoor sta je eerst in een lange rij, worden er drie foto’s gemaakt en je krijgt de foto’s direct uitgeprint mee. Wij hadden allemaal onze kerstmuts op, dat was heel grappig. Het idee om zo lang in de rij te staan voor een foto met de kerstman was voor mij wel bijzonder, maar uiteindelijk is de foto wel heel leuk geworden en het is natuurlijk een leuk aandenken aan dit jaar!

Na de uitgebreide fotoshoot hebben we cadeautjes geopend, ik had niet verwacht dat we op kerstavond al cadeautjes zouden krijgen dus dat was een leuke verrassing. Ik heb cadeautjes gekregen van mijn gastgezin zelf, maar ook van de oma en de ooms en tantes, dat was heel lief!

Na het uitpakken van de cadeaus gingen we met zijn allen naar een restaurant voor het kerstavond diner. Mijn gastmoeder had tegen alle kinderen gezegd dat we vijf dollar zouden krijgen als we onze kerstmutsen het gehele diner niet af deden, alle kinderen hielden dus de hele tijd hun kerstmuts op, en probeerden elkaars kerstmuts af te doen.

Na het diner gingen we naar het klooster voor de kerstavond mis, er zitten nonnen in de familie dus heel veel van de nonnen in dat klooster kennen mij bij naam. Toen we binnenkwamen werden we ook meteen heel vriendelijk begroet. Na de mis kregen we koekjes en warme chocolademelk van de nonnen.

De volgende ochtend werd ik vroeg wakker gemaakt door m’n gastzusje. We maakten allemaal onze kerstcadeautjes open en ik heb echt superveel cadeaus gekregen. Voor in Amerika is dat blijkbaar normaal maar ik voelde me net jarig!

Na het openen van de cadeautjes hebben we met het hele gezin lekker ontbeten. Dat is voor in Amerika best bijzonder want meestal pakt iedereen gewoon iets te eten wanneer het uitkomt. Aan het einde van de middag kwam de familie, dit keer de familie van mijn gastmoeder. We kregen nog meer cadeaus, zelfs de nonnen gaven me iets kleins. We hebben met zijn allen gegeten en een film gekeken.

Alles bij elkaar vond ik de Amerikaanse kerst superleuk, de sfeer is heel bijzonder en het was heel gezellig om met de familie te zijn (en de cadeautjes waren natuurlijk ook heel leuk 🙂 )

Thanksgiving

Een van de bekendste echt Amerikaanse feestdagen is Thanksgiving. Oorspronkelijk is het een feestdag waarin de kolonisten dankbaar waren voor de goede oogst.

Toen de kolonisten in 1621 aan land kwamen in de verenigde staten mislukte hun oogst snel na aankomst. De oorspronkelijke bewoners kwamen de kolonisten te hulp en leerden ze hoe ze de Amerikaanse gewassen moesten verbouwen, hoe ze moesten vissen en welke planten ze wel en niet konden eten. Eind november lukte de oogst alsnog en als dank sloten de kolonisten een verbond met de oorspronkelijke bewoners en hielden ze een geest om te vieren dat de oogst was gelukt en om God te bedanken.

Dat is thanksgiving geworden, inmiddels zijn de meeste mensen niet dankbaar voor en goede oogst maar danken ze god voor alle goede dingen die zijn gebeurd, en laten ze weten hoe dankbaar ze zijn voor familie en vrienden.

Tegenwoordig is thanksgiving de hele dag American football kijken en eten. De hele familie komt samen voor thanksgiving dinner, met een hele kalkoen, aardappelpuree en als nagerecht pompoentaart.

De dag na thanksgiving heb je het bekende Black Friday shoppen. Veel mensen gaan midden in de nacht al op pad om bij de winkels te komen voordat alle leuke dingen weg zijn. Ik ben met mijn familie om vijf uur opgestaan, we wonen in een klein dorpje dus het is in de ochtend nog niet zo heel druk. Toen we later op de dag nog even terug gingen om nog iets op te halen zagen alle winkels zwart van de mensen.

De meeste mensen gebruiken Black Friday om alvast de kerstcadeautjes te kopen, na thanksgiving verschijnt ook overal de kerstversiering. Dat zie je al beginnen voor halloween maar de meeste mensen wachten daarmee tot na thanksgiving.

Spirit week

Na homecoming, de laatste thuiswedstrijd van het American football team, is er op een high school altijd een ‘spirit week’, een week waarin je je elke dag kleed volgens een thema en de laatste dag is er een pep rally.

In een pep rally zie je de cheerleaders en alle sportteams, de school band en het koor. Er worden wedstrijdjes gehouden en de team captains vertellen hoe hun teams het deden afgelopen seizoen. De spirit week en pep rally vergroten de school spirit.

Wij hadden als thema’s Pyjama day, Twin day en America day en op vrijdag was iedereen gekleed in de kleur van zijn jaarlaag.

Op mijn school doen ze namelijk ‘Colorwars’ in plaats van een pep rally. Het is een soort competitie tussen de verschillende jaarlagen. Elke jaarlaag heeft een kleur en versiert een gang in een thema met die kleur. De lessen zijn verkort en na de laatste les wordt iedereen per jaarlaag naar de gymzaal geroepen en zijn er wetstijdjes. Voor deze wedstrijdjes en voor het versieren van de gang kun je punten halen, de jaarlaag met de meeste punten wint.

“America first”

In Nederland maken mensen vaak grapjes over hoe trots Amerikanen op hun land zijn en over hoe nationalistisch ze zijn, dat zijn ze misschien nog wel meer dan we in Nederland denken.

Overal waar je komt zie je hier de Amerikaanse vlag, en dat moet ook wel want als je het volkslied hoort moet je naar de flag kijken.

Dit is ook op school het geval, voor elke wedstrijd wordt het volkslied gedraaid en dan stop je met wat je op dat moment aan het doen bent, sta je stil met je hand op je hart en kijk je naar de vlag.

Ook in elk klaslokaal is minimaal één Amerikaanse vlag aanwezig. Aan het begin van elke schooldag wordt de pledge of allegiance opgenoemd en ook dan moet je opstaan en met je hand op je hart naar de vlag kijken.

“I pledge Allegiance to the flag of the United States of America, and to the Republic for which it stands, one nation under God, indivisible, with Liberty and Justice for all.”

Livin’ the American life

Woensdag 9 oktober ben ik naar een nieuw gastgezin verhuisd, het is even wennen maar het zijn heel lieve mensen. Het gezin bestaat uit een vader, moeder, zoon van een jaar ouder dan ik, een dochter van 14 en een dochter van 11.

Ze gaan ook elke week naar de kerk, afgelopen zondag was voor mij de eerste keer dat ik een dienst meemaakte dus dat was wel bijzonder. Ik wist niet helemaal wat ik moest doen dus ik stond op wanneer iedereen opstond en ging weer zitten als de anderen dat deden. Af en toe werd er iets voor gelezen en zei iedereen in de kerk ineens hetzelfde, ik kreeg alles maar half mee omdat alles in het Engels was en ik daarnaast ook niet weet hoe het allemaal werkt. Mijn gastzusje moest telkens lachen als ik haar weer aankeek op een moment dat ik niet wist wat ik moest doen.

Die maandag ben ik met een paar vriendinnen naar een concert van Post Malone geweest, in Madison Square Garden, New York City. Dat was een supergave ervaring, de sfeer was echt geweldig en Post Malone was heel goed! De dag daarna moest ik meteen weer vroeg op voor school, dat was wat minder leuk maar het was het zeker waard!